Limetka.pl – Portal Finansowy
GENERAL ELECTRIC+11.000123
SONY INC+125.10
SAMSUNG-25.10
APPLE INC-125.10
MICROSOFT-1.0068
GOOGLE-5.00631
YAHOO-22.244
NASDAQ-25.10
ENVATO+25.10
MET CREATIVE+107.600
TOTAL-0.4350
TOYOTA-0.0007
SIEMENS+0.0069
ASELSAN-1.0015
DOW JONES-140
S&P 500-41
GLOBAL DOW REALTIME-13.42

Trzeba przywyknąć do silnego dolara

Posted on 0

Ostatnie dwa lata przyzwyczaiły nas do słabości amerykańskiej waluty. Jednak od kilku miesięcy ta tendencja ulega wyraźnemu odwróceniu. Dolar idzie w górę i wszystko wskazuje na to, że będzie jeszcze droższy. Oznacza to spore zmiany dla wszystkich, od konsumentów, poprzez inwestorów, na firmach i gospodarkach kończąc.

 

Poprzedni szczyt siły amerykańska waluta osiągnęła w połowie 2012 r. Wówczas kurs euro wynosił 1,2 dolara, a na naszym rynku trzeba było za niego płacić 3,55 zł. Dollar Index, obrazujący moc dolara wobec sześciu głównych walut świata, osiągnął wartość 63 punktów dopiero w połowie 2013 r. W maju 2014 r., był o 16 proc. słabszy wobec europejskiej waluty, której kurs skoczył do 1,39 dolara, u nas staniał do 3 zł., czyli o 15 proc., a dolarowy indeks spadł o prawie 10 proc., do nieco poniżej 57 punktów.

 

Dolar długo pozostawał obojętny zarówno na sugestie dotyczące zakończenia ilościowego luzowania polityki pieniężnej przez Fed, które pojawiły się w wypowiedziach Bena Bernanke w połowie 2013 r., jak i na rozpoczęcie tego procesu. Dopiero coraz bardziej wyraźnie rysująca się perspektywa rozpoczęcia przez amerykańską rezerwę federalną cyklu podwyżek stóp procentowych spowodowała, że dolar zaczął dynamicznie zyskiwać na wartości. Do tej pory wobec euro i złotego umocnił się o 10 proc., a Dollar Index wzrósł o 7 proc.

 

Za kontynuacją tej tendencji przemawia nie tylko dążenie Fed do normalizacji polityki pieniężnej, możliwej wskutek poprawy kondycji amerykańskiej gospodarki, ale także przeciwstawne działania między innymi Banku Japonii i Europejskiego Banku Centralnego, które poprzez nadzwyczajne łagodzenie swej polityki zmierzają do pobudzenia swych gospodarek i uniknięcia deflacji, a w przypadku złotego, także Rady Polityki Pieniężnej. Nie oznacza to jednak, że dolar będzie szedł w górę nieprzerwanie, z taką dynamiką, jak w ostatnich miesiącach. Z pewnością będą zdarzały się w tej tendencji korekty, podobne do rozpoczętej w drugiej dekadzie października, jednak trzeba się przyzwyczaić do tego, że amerykańska waluta będzie jeszcze droższa.

 

Trudno prognozować, do jakiego poziomu dotrze dolar, ale przesłanki, stojące za jego umocnieniem są na tyle poważne, że można oczekiwać sporego ruchu w górę. Poprzedni szczyt z połowy 2012 r., czy w przypadku Dollar Index, z połowy 2013 r., wydają się jedynie najbliższym punktem docelowym. Jego osiągnięcie oznaczałoby w przypadku złotego wzrost kursu o 7,5 proc., a w całym, trwającym od połowy czerwca cyklu, dolar umocniłby się wobec naszej waluty o 18 proc. Choć skala ruchu wydaje się duża, nie byłaby niczym nadzwyczajnym.

 

W przeszłości wielokrotnie byliśmy świadkami podobnych, a nawet większych zmian. O 10 proc. dolar podrożał w okresie od lutego 2013 r. do końca czerwca 2013 r. Od lutego do czerwca 2012 r., a więc w ciągu zaledwie kilku miesięcy kurs dolara skoczył o ponad 15 proc., niemal taki sam ruch miał miejsce od listopada 2011 r. do pierwszych dni 2012 r. Warto przy tym zwrócić uwagę, że od czterech lat zwyżka kursu amerykańskiej waluty kończyła się w okolicach 3,5 zł (od 3,47 do 3,55 zł). W trakcie ostatnich dziesięciu lat dolar znalazł się wyżej tylko raz, w lutym 2009 r., czyli w czasie największego nasilenia globalnego kryzysu na rynkach finansowych. Wówczas dotarł do pułapu 3,91 zł., jednak powyżej wspomnianego maksimum (3,5 zł) przebywał zaledwie kilkanaście dni. W tej chwili dotarcie do tego kryzysowego poziomu wydaje się mało prawdopodobne, podobnie jak trwały powrót do wahań w przedziale 3,6-4,3 zł, w ramach których kurs dolara poruszał się od 2001 do połowy 2004 r., choć wśród obecnych prognoz można spotkać i takie jak sporządzona przez Barclays, zakładająca zwyżkę do 3,9 zł. do końca 2015 r.

 

Umacnianie dolara z punktu widzenia polskiego konsumenta oznacza presję na wzrost cen części importowanych dóbr konsumpcyjnych, w tym także trwałego użytku. Przykładem mogą być paliwa, w przypadku których spadek notowań ropy naftowej w sporej części będzie niwelowany właśnie przez wzrost cen sprowadzonego surowca, spowodowany zwyżką kursu dolara. Wzrost cen elektroniki, której większość importu rozliczna jest w dolarach, hamować może jedynie konkurencja między dystrybutorami. Generalnie droższy dolar będzie wpływał na ogólny wzrost cen, czyli będzie sprzyjał pobudzeniu inflacji, co powinno powstrzymać Radę Polityki Pieniężnej przez zbyt agresywnym obniżaniem stóp procentowych.

 

Perspektywa wzrostu notowań dolara powinna skłaniać inwestorów do większego zainteresowania kupnem instrumentów finansowych nominowanych w tej walucie. W ten sposób mogą korzystać nie tylko na zwyżce ich notowań, ale także osiągać zysk z różnic kursu walutowego. Sprzedając w przyszłości te aktywa, uzyskają z tego tytułu wyższą kwotę wyrażoną w złotych. Działanie tego mechanizmu widać bardzo dobrze na przykładzie złota. Od czerwca notowania kruszcu na giełdach obniżyły się 1245 do 1223 dolarów za uncję, czyli o prawie 2 proc. Jednocześnie licząc w złotych jego cena zwiększyła się o 8 proc., właśnie wskutek osłabienia się naszej waluty wobec dolara.

 

W przypadku firm korzyści z umacniającego się dolara powinni osiągnąć eksporterzy. Tu najlepszym przykładem może być KGHM, sprzedający miedź i srebro, rozliczane w amerykańskiej walucie. Mimo spadku cen tych surowców, wyższy kurs dolara powoduje, że w wyniki księgowane w złotych, mogą się poprawiać. Dotyczy to również wielu innych firm, eksportujących nie tylko surowce, ale wszelkie inne wyroby i usługi. Oczywiście w gorszej sytuacji znajdą się przedsiębiorcy importujący towary i komponenty za dolary. Według podobnego schematu na mocniejszym dolarze skorzystać może cała nasza gospodarka, poprzez wzrost konkurencyjności eksportu, wspierającego dynamikę PKB.

 

 Roman Przasnyski

Źródło: Open Finance

Posted in Biznes, Finanse, Finanse osobiste, Forex, Giełda Papierów Wartościowych, Inwestycje, Komentarze rynkowe, Polska, Surowce, Świat, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , , ,

Dywersyfikacja – fundament bezpiecznej strategii inwestycyjnej

Posted on 0

Aby uzyskiwać zyski wyższe niż na lokatach bankowych trzeba zainwestować swoje pieniądze. Z każdą inwestycją wiąże się jednak pewne ryzyko. Warto nauczyć się jak je kontrolować i minimalizować. Expander podpowiada, że jednym z prostszych i sprawdzonych sposobów na osiągnięcie tego celu może być dywersyfikacja, czyli rozdzielenie pieniędzy pomiędzy różne, najlepiej jak najmniej zależne od siebie, aktywa.

 

Podobnie jak stare i znane powiedzenie głosi, aby nie wkładać wszystkich jaj do jednego kosza, tak i na gruncie finansowym warto pamiętać o tej zasadzie. Dywersyfikacja to nic innego jak rozdzielenie lokowanego kapitału między różnego rodzaju aktywa (na przykład akcje, fundusze inwestycyjne, surowce, obligacje skarbowe czy wysokodochodowe), dzięki któremu ryzyko całego portfela zostaje zminimalizowane. Należy jednak podkreślić, że efektywność takiego działania gwarantują instrumenty, który nie są ze sobą skorelowane. Niewiele korzyści przyniesie nam np. inwestycja w akcje kilku spółek z jednej branży. Gdy bowiem dotknie ją jakiś kryzys, to ceny wszystkich spadną. W skutecznej  dywersyfikacji chodzi natomiast o to, że gdy jeden element portfela zawiedzie pozostałe nadal powinny przynosić zyski.

 

Dywersyfikacja portfela inwestycyjnego może nastąpić zarówno w obrębie jednej kategorii (np. dywersyfikacja branżowa), jak i wielu (np. dywersyfikacja międzynarodowa i międzyrynkowa). Przykładowo, zakupując fundusz akcji polskich i obligacji skarbowych ograniczamy zmienność portfela i wielkość spadków. Ponieważ są to aktywa słabo skorelowane, możliwe więc że nie będą przynosić strat w tym samym czasie. Z kolei konstruując portfel oparty o fundusze inwestycyjne należy zadbać o to, by lokowały one środki w różne klasy aktywów (np. akcje zagraniczne, akcje polskie, obligacje skarbowe, obligacje wysokodochodowe, surowce) lub stosowały odmienne strategie (np. absolutnej stopy zwrotu).

 

Można również rozważyć inwestycje w różnych częściach świata, zwłaszcza za pośrednictwem funduszy zagranicznych lub produktów strukturyzowanych lub w bardziej wyszukane aktywa/strategie poprzez fundusze inwestycyjne zamknięte. Dobierając je do portfela warto skupić się przede wszystkim na stosunku stopy zwrotu do ryzyka, a nie na historycznej stopie zwrotu. Należy także prześledzić okresy współwystępowania stratnych miesięcy wybieranych funduszy. Oczywiście im rzadziej miało to miejsce, tym lepiej. Dodatkowo, w celu ograniczenia ryzyka inwestycji, warto zamiast alokacji równej zastosować proces alokacji skorygowany o ryzyko. Przykładowo, mając portfel składający się z dwóch elementów, tj. funduszy akcji polskich i obligacji skarbowych, można podzielić je w proporcji 20:80 lub 40:60, zamiast równego podziału 50:50.

 

Często jednak sama dywersyfikacja może okazać się niewystarczająca. Dzieje się tak, kiedy wartość poszczególnych składników portfela ewoluuje w czasie – a co za tym idzie – struktura portfela ulega zniekształceniu i naraża całą inwestycję na nadmierne ryzyko. Przykładowo, elementy, które ostatnio były znaczące, stają się nieproporcjonalnie duże w porównaniu z innymi częściami portfela. W takiej sytuacji pomocna może okazać się strategia utrzymania równowagi portfela. Mechanizm działania zakłada, że w momencie, gdy proporcja między składnikami odchodzi od założonej, początkowej struktury, np. 40:60, wówczas inwestor sprzedaje część aktywów nadwyżki i inwestuje je w drugi instrument, aby przywrócić równowagę.

 

                                          Piotr Nowak

Dyrektor ds. produktów inwestycyjnych i ubezpieczeniowych
Expander Advisors

Posted in Biznes, Finanse, Finanse osobiste, Giełda Papierów Wartościowych, Inwestycje, Komentarze rynkowe, Polska, Surowce, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , ,

Będą wyższe kary za przestępstwa na rynku finansowym

Posted on 3

Od lipca zaczną obowiązywać dwie dyrektywy, które podwyższają sankcje za nadużycia, których dopuszczono się na rynku finansowym. Państwa członkowskie UE będą miały dwa lata na dostosowanie swoich regulacji do nowych wymogów.

Nowe unijne przepisy dotyczące sankcji karnych za nadużycia na rynku w postaci wykorzystania informacji poufnych, przekonywania do ich wykorzystania i manipulacje instrumentami finansowymi, przewidują karę pozbawienia wolności przez co najmniej 4 lata. Za ujawnienie informacji poufnych – najmniej 2 lata. Karze ma podlegać także podjęcie próby popełnienia tych przestępstw.

Obecnie nie wszystkie państwa członkowskie mają w swoim systemie prawnym karę pozbawienia wolności za manipulacje na rynku finansowym. Wdrożenie ujednoliconych wytycznych ma ukrócić praktyki przestępcze w krajach, w których prawo nie jest tak restrykcyjne.

W Polsce kary za tego rodzaju przestępstwa reguluje ustawa o obrocie instrumentami finansowymi. Aktualnie zarówno za manipulacje tymi instrumentami, jak i posługiwanie się danymi poufnymi grozi grzywna do 5 mln zł lub kara więzienia do 5 lat. Zestawianie tych dwóch kar również jest przewidziane.

Kary za przestępstwa przeciwko obrotowi środkami pieniężnymi oraz papierami wartościowymi przewidziane zostały też w kodeksie karnym. Według znajdujących się tam zapisów, karze do 3 lat pozbawienia wolności podlegają: dystrybuowanie w dokumentacji dotyczące obrotu papierami wartościowymi nieprawdziwych informacji lub przemilczenie informacji o stanie majątkowym kupującego, mającym ważne znaczenie dla zakupu, sprzedaży papierów wartościowych, podwyższenia lub obniżenia wkładu.

Nowe unijne akty prawne nie określają wysokości sankcji. Określają je państwa członkowskie: powinny być one jednak zniechęcające i proporcjonalne. Osoby prawne za manipulacje na rynku finansowym mogą być obciążone także innymi sankcjami, tj. zabronienie prowadzenia działalności, odebranie prawa do pomocy publicznej czy zamknięcie miejsca, w którym miała miejsce manipulacja.

Kolejny z aktów, czyli rozporządzenie w kwestii nadużyć na rynku, podnosi kary administracyjne.

Sankcje administracyjne za przestępstwa manipulacji i wykorzystania informacji poufnych będą wynosić dla osób fizycznych co najmniej 5 mln euro. W przypadku osób prawnych, ma to być 15 mln euro lub 15 proc. całości rocznych obrotów.

Obecnie w Polsce takie kary nakłada Komisja Nadzoru Finansowego i wynosi ona maksymalnie 1 mln zł. Urząd ten posiada również kompetencje, aby powiadamiać o takich przypadkach prokuraturę.

Nowe unijne regulacje nie będą obejmowały obrotu akcjami własnymi i transakcji na papierach wartościowych, których celem jest stabilizacja rynku. Dzisiaj status takich czynności nie ma swoich regulacji.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Europa, Finanse, Niezbędnik przedsiębiorcy, Polska, Prawo, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , ,

Inwestujemy, aby oszczędzać? Tak i coraz częściej wybieramy fundusze inwestycyjne.

Posted on 1

Już ponad ¼ Polaków o stabilnej sytuacji finansowej, kupujących online lub obsługujących konto przez Internet, traktuje inwestowanie jako jedną z możliwości oszczędzania. Wśród osób o najwyższych dochodach odsetek ten wzrasta do jednej trzeciej. Coraz częściej, jako formę lokowania wolnych środków, wybieramy fundusze inwestycyjne. Wśród preferencji inwestycyjnych Polaków zajmują już trzecie miejsce, tuż za lokatą terminową i kontem oszczędnościowym – wynika z badania przeprowadzonego na zlecenie Domu Maklerskiego BOŚ i Union Investment TFI.

Blisko 25% badanych inwestowanie kojarzy się z funduszami inwestycyjnymi. Ponad 44% respondentów korzysta lub korzystało z tej formy lokowania kapitału. Kolejne 29% rozważa ich zakup w przyszłości. Jak oceniają ten instrument finansowy?

Polacy doceniają fundusze inwestycyjne przede wszystkim za perspektywę osiągania większych zysków, niż przy użyciu innych produktów finansowych (36%). Ważnym dla inwestorów czynnikiem jest także możliwość inwestowania na wielu różnych rynkach (20%). Wyniki badania pokazują, że Polacy wiedzą, że aby świadomie nimi zarządzać niezbędne jest posiadanie odpowiedniej wiedzy i znajomości sytuacji na rynkach finansowych (37%). Z drugiej strony przyznają, że jest to łatwiejsza forma lokowania kapitału niż giełda (33%). Cenią również fakt, że fundusze zarządzane są przez profesjonalistów posiadających specjalistyczną wiedzę o rynkach finansowych (28%).

– Inwestorzy, którzy wcześniej nie korzystali z oferty funduszy, często postrzegają je na równi z giełdą. Tymczasem wyniki badania pokazują, że Ci, którzy spróbowali tej formy inwestowania są przekonani, że to dużo łatwiejszy instrument, pozwalający na osiąganie zysków przy zachowaniu zdroworozsądkowego podejścia. Inwestowanie w fundusze to także taka forma oszczędzania, która pozwala na korzystanie z wiedzy profesjonalistów, co również doceniły osoby biorące udział w badaniu– komentuje Piotr Minkina, Dyrektor ds. Produktów Inwestycyjnych Union Investment TFI.

Fundusze w pierwszej trójce produktów oszczędnościowych

Polacy, obserwując coraz niższe oprocentowanie produktów bankowych szukają nowych form oszczędzania. Fundusze inwestycyjne, jako sposób na lokowanie nadwyżek kapitału, bierze pod uwagę blisko co czwarty badany. Zainteresowanie nimi wykazują częściej osoby zarabiające powyżej 5 tys. (35%) i w przedziale 3-5 tys. zł (20%).

Aby sprawnie i bezpiecznie zarządzać swoim portfelem inwestycyjnym, w opinii badanych należy dywersyfikować produkty finansowe (49%) i zwiększać swoją wiedzę w zakresie rynków finansowych (40%). Według kobiet i osób dysponujących mniejszym kapitałem ważnym elementem jest również możliwość skorzystania z konsultacji zaufanego doradcy.

clip_image002
– Dla wielu naszych klientów inwestowanie w fundusze jest nierzadko pierwszym krokiem do zainteresowania się rynkiem kapitałowym. Polacy są dziś coraz bardziej świadomi korzyści płynących z tego rodzaju inwestycji, przy czym nie bagatelizują istniejącego ryzyka. Wskazują, że można je obniżyć poprzez dywersyfikację portfela, poszerzanie wiedzy i zdobycie doświadczenia – ocenia Michał Wojciechowski, z-ca Dyrektora Domu Maklerskiego BOŚ. Z pomocą w tym zakresie przychodzą inwestorom platformy typu bossafund, które nie pobierając opłat, umożliwiają wybór spośród kilkuset funduszy. Pozwalają również na poszerzanie wiedzy dzięki bogatej bazie informacji i samouczkom, a także pozwalają nazdobycie doświadczenia dzięki możliwości zainwestowania nawet 100 zł bez opłat – dodaje Wojciechowski.

Badanie w formie ankiety internetowej (CAWI) zostało przeprowadzone na zlecenie Domu Maklerskiego BOŚ i Union Investment TFI przez Interaktywny Instytut Badań Rynkowych w marcu 2014 r. Badanie zrealizowano wśród osób w wieku 20-65 lat o stabilnej sytuacji finansowej, aktywnie korzystający z internetu w zakresie operacji finansowych (obsługa konta, zakupy online), wielkość próby: N=600.

Źródło: Dom Maklerski BOŚ S.A,

Union Investment Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A.

Posted in Finanse, Finanse osobiste, Giełda Papierów Wartościowych, Inwestycje, Komentarze rynkowe, Polska, Poradnik konsumenta, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , ,

Jak działa giełda?

Posted on 0

W czasach, gdy zyski z lokat nie są zadowalające, rośnie zainteresowanie giełdą. Coraz więcej indywidualnych inwestorów chce zwiększyć swoje oszczędności nabywając i zbywając akcje. Jednak takie transakcje to nie zabawa dla każdego. Jak funkcjonuje giełda? Czym można na niej handlować?

Giełda Papierów Wartościowych to jeden z największych dostawców kapitału dla działających w Polsce podmiotów gospodarczych. Przedsiębiorcy zamiast zaciągać kredyty w bankach debiutują na giełdzie i sprzedają część lub wszystkie udziały w postaci akcji. Oprócz dostarczania kapitału, giełda jest także cennym źródłem informacji o stanie polskiej gospodarki. Bazuje ono na ekonomicznych przewidywaniach, które polegają na śledzeniu indeksów giełdowych. Jeżeli przez dłuższy czas maleją, oznacza to, że prawdopodobnie nadchodzi spowolnienie, jeżeli zaś rosną, to można oczekiwać, że za krótki czas biznesy w Polsce zaczną iść w górę. Na giełdzie jest kilka indeksów giełdowych. Przykładowo, indeks WIG30 – to skumulowane razem akcje 30 największych spółek zobrazowane w jeden wskaźnik, czyli, wirtualną akcję, której kurs można obserwować i tym samym wiedzieć jak sobie daje radę 30 spółek.

Podmioty, które zadebiutowały na giełdzie muszą wywiązywać się ze znacznie większej ilości obowiązków niż zwykłe przedsiębiorstwa. Między innymi wymagane jest składanie raportu z działalności firmy, co kwartał, aby inwestorzy, którzy zakupili jej akcje, wiedzieli, co dzieje się w firmie, której są współwłaścicielami, jako posiadacze akcji. Nadzór na tym sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego.

Co można kupować i sprzedawać na giełdzie? Przede wszystkim akcje. Transakcji możemy realizować za pośrednictwem biura maklerskiego, w którym zakładamy swój rachunek maklerski. W przeciwnym wypadku nie można nabywać akcji od innych inwestorów, aby je później sprzedać. Kolejnym instrumentem finansowym, który można wprowadzić w obieg handlowy są certyfikaty inwestycyjne oraz obligacje, czyli papiery wartościowe, w których Skarb Państwa, spółki lub samorządy deklarują się zwrócić nam pożyczone środki wraz z dodanymi odsetkami. Największe ryzyko wiąże się jednak z inwestowaniem w kontrakty terminowe opierające się na zakładach pieniężnych dotyczących tego, jaki będzie kurs danej spółki lub indeksu. Funkcjonują one w oparciu o dźwignię finansową, co powoduje, że w jeden dzień możemy bardzo dużo zyskać, albo wszystko stracić.

Wielu zwykłych obywateli, choć nie zdaje sobie z tego sprawy, jest inwestorami giełdowymi. Dzieje się tak, ponieważ fundusze emerytalne i towarzystwa ubezpieczeniowe inwestują pieniądze swoich kontrahentów właśnie na giełdzie.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Finanse osobiste, Giełda Papierów Wartościowych, Inwestycje, Komentarze rynkowe, Polska, Poradnik konsumenta, Spółki, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,