Limetka.pl – Portal Finansowy
GENERAL ELECTRIC+11.000123
SONY INC+125.10
SAMSUNG-25.10
APPLE INC-125.10
MICROSOFT-1.0068
GOOGLE-5.00631
YAHOO-22.244
NASDAQ-25.10
ENVATO+25.10
MET CREATIVE+107.600
TOTAL-0.4350
TOYOTA-0.0007
SIEMENS+0.0069
ASELSAN-1.0015
DOW JONES-140
S&P 500-41
GLOBAL DOW REALTIME-13.42

Kiedy można odliczyć jeden podatek od drugiego?

Posted on 0

Polski system podatkowy w określonych przypadkach umożliwia odliczenie jednego podatku od drugiego. Kiedy zatem takie działanie jest możliwe?

Najlepiej można to przedstawić na przykładzie podatku VAT od towarów objętych akcyzą, który jest obliczany od podstawy uwzględniającej drugą daninę. Podobne zasady dotyczą podatków dochodowych. W określonych przypadkach umożliwiają one uwzględnienie zapłaty danin: od spadków i darowizn, od nieruchomości, od czynności cywilnoprawnych oraz VAT (w postaci kosztu uzyskania przychodów).

Art. 29a ustawy VAT określa, że podstawa opodatkowania obejmuje cło, a także opłaty i inne koszty z tego zakresu, z wyjątkiem wartości samego podatku od towaru i usług.

Na przykład, sprowadzając importowane auto, podatnik musi w pierwszej kolejności zapłacić cło, a w dalszej kolejności, o podwyższonej o nie wysokości – akcyzę. Następnie od kwoty powiększonej o podatek akcyzowy należy zapłacić VAT. Podobnie odbywa się to przy sprowadzeniu samochodu z państwa UE, z tą różnicą, że nie ma potrzeby odprowadzania cła. Zatem zasada jest taka, że w pierwszej kolejności trzeba uiścić akcyzę, a później od powiększonej o nią kwoty – podatek VAT.

Kolejnym przykładem podwójnego opodatkowania może być sam podatek od wartości dodanej. Tym razem dotyczy to jednak podatku dochodowego. Zwykle przychód z działalności gospodarczej pomniejszany jest o obowiązkowy podatek od towarów i usług. Zasada ta jednak nie odnosi się do podatku od wartości dodanej płaconego za granicą, ponieważ nie jest to samo co polski podatek od towarów i usług.

Polski VAT nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w sytuacji, gdy podlega odliczeniu. Inaczej jest jednak, gdy podatnik jest zwolniony z VAT lub nie ma możliwości odliczenia daniny naliczonej.

W niektórych przypadkach VAT należny może być kosztem uzyskania przychodów. Na przykład w sytuacji wykorzystania lub przekazania przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy. Chodzi o nieodpłatne ofiarowanie prezentów o wartości wyższej niż 10 lub 100 zł.

Innym przykładem kosztu uzyskania przychodu będzie danina od spadków i darowizn. Jeśli przykładowo osoba, która otrzymała w spadku nieruchomość będzie chciała ją sprzedać, to zgodnie z art. 22 ustawy o PIT, do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia tej nieruchomości będzie mógł zaliczyć sumę uiszczonej daniny od spadków i darowizn. Dodatkowo, przy zbyciu nieruchomości w kosztach można również uwzględnić zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Finanse osobiste, Polska, Prawo, Prawo podatkowe, Wiadomości | Tagged , , , , , , , ,

Ufundowanie pracownikowi kursu prawa jazdy kategorii B może być wliczone w koszty pracodawcy

Posted on 0

Koszty kursu prawa jazdy ufundowanego przez pracodawcę pracownikowi mogą być włączone w koszty podatkowe i dzięki temu mogą zredukować należny fiskusowi podatek przedsiębiorcy. Wymóg stanowi wykazanie, że zapłata za kurs jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. W określonych przypadkach pracodawcy nie muszą odprowadzać od ufundowanego szkolenia PIT-u.

Na podstawie interpretacji resortu finansów kursy nauki jazdy na samochody osobowe są kursami kształcenia zawodowego. MF popiera argumentem to twierdzenie, iż posiadanie prawa jazdy kategorii B jest jednym z podstawowych warunków, jakie muszą dziś spełnić kandydaci do pracy. Takie stanowisko resort finansów ogłosił w komunikacie z 22 grudnia 2010 r.

Stanowisko MF zmieniło wcześniejszą interpretację fiskusa, który jeszcze niedawno negował wliczenie do kosztów podatkowych przedsiębiorców środków przeznaczonych na opłacenie za pracowników kursu prawa jazdy kategorii B, argumentując, że kurs ten wiązałby się tylko z zaspokojeniem prywatnych potrzeb pracownika. Obecnie kursy prawa jazdy opłacane przez pracodawców mają charakter kursu zawodowego, a to oznacza, że, jeśli posiadanie prawa jazdy rzeczywiście pozwala pracownikowi na wywiązywanie się ze swoich obowiązków zawodowych – wydatek na kurs jest związany z działalnością gospodarczą.

W rezultacie, w ostatnim czasie organy podatkowe zmieniły kierunek swoich interpretacji w takich sprawach i teraz są one sprzyjające dla przedsiębiorców. Zatrzymanie specjalistów w przedsiębiorstwie, jako powód kierowania pracowników na kurs prawa jazdy, w interpretacji fiskusa, spełnia definicję kosztu, a co się z tym wiąże wydatki na kurs są ponoszone w celu osiągnięcia przychodu lub zabezpieczenia bądź zachowania źródła przychodu. Będąc zgodnym z definicją kosztu wydatek na kurs prawa jazdy może być włączony w koszty podatkowe, pod warunkiem, że będzie on właściwie udokumentowany.

Innym skutkiem opinii resortu finansów jest możliwość zastosowania zwolnienia od podatku świadczenia na rzecz pracownika w postaci kursu prawa jazdy. Zwolnienie obejmuje świadczenia podnoszące umiejętności zawodowe pracownika. W efekcie, pracownik nie zapłaci PIT od ufundowanego kursu prawa jazdy, w przypadku, gdy pracodawca udowodni, że szkolenie podniosło jego kompetencje zawodowe, wyszczególnione w Kodeksie Pracy.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Niezbędnik przedsiębiorcy, Polska, Pomysł na biznes, Prawo, Prawo podatkowe, Prawo pracy, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , , , ,

Ubezpieczenie OC i AC za samochód firmowy umożliwia obniżenie podatku

Posted on 0

Ubezpieczenie OC wykupione dla samochodu osobowego użytkowanego w celach działalności gospodarczej przedsiębiorca może całkowicie zaliczyć w koszty podatkowe. Inaczej jest z autocasco, które może być rozliczone w kosztach tylko do pewnego limitu. Termin rozliczania polisy majątkowej środka trwałego jest różny i zależy od obranej metody prowadzenia księgi przychodów i rozchodów.

Jak już wyjaśniono, jednorazowe opłacenie OC za firmowy samochód wykorzystywany w działalności gospodarczej powoduje, że przedsiębiorca będzie mógł w całości włączyć je w koszty firmy, ponieważ zawarcie takiej polisy jest związane z osiąganiem, zachowaniem lub zabezpieczaniem źródła przychodu. W takim przypadku dowodem księgowym potwierdzającym poniesie kosztu jest umowa ubezpieczenia OC.

W sytuacji, gdy przedsiębiorca prowadzi księgi przy zastosowaniu metody kasowej, opłacana z góry polisa będzie stanowiła koszt w terminie jej wystawienia, niezależnie od okresu objętego ubezpieczeniem, tak więc w tym roku podatkowym, w którym została opłacona. Jeżeli OC zostało zawarte na dwa lata, przedsiębiorca włączy w koszty raz całą kwotę składek w dacie jej wystawienia.

W przypadku, gdy księga przychodów i rozchodów prowadzona jest przy zastosowaniu metody memoriałowej, wówczas rozliczenie kosztów polisy OC trzeba rozłożyć proporcjonalnie na okres jej trwania. Zatem, jeśli polisa OC obowiązuje na dwa lata, jej kwota będzie rozliczana w kosztach podatkowych proporcjonalnie w różnych latach.

Inna jest kwestia, jeżeli przedsiębiorca postanowi wykupić nieobowiązkowe ubezpieczenie autocasco (AC). Wliczenie kwoty tego ubezpieczenia podlega uzgodnionemu limitowi. W rzeczywistości, do limitu wejdą w całości składki uiszczane od mniej kosztownych pojazdów.

Kosztu podatkowego nie stanowią składki odprowadzane na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przewyższającej ich część określoną w takiej proporcji w jakiej jest równowartość 20 000 euro, przeliczona na polską walutę według kursu sprzedaży walut ogłaszanego przez NBP z dnia zawarcia umowy polisy w wartości pojazdu przyjętej dla celów polisy.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Niezbędnik przedsiębiorcy, Polska, Prawo, Prawo podatkowe, Ubezpieczenia, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Przedsiębiorca nie obniży podatku grzywnami i mandatami

Posted on 0

Kwotę grzywny za spóźnioną spłatę podatku lub mandatu drogowego przedsiębiorca nie może wliczyć do kosztów firmy i dzięki temu obniżyć wysokość należnego organom podatkowym podatku.

Opłaty sanacyjne nałożone na przedsiębiorcę nie mogą zostać włączone do kosztów firmy. Dotyczy to kar i grzywien, a także opłat za złamanie przepisów BHP, ale również koszty egzekucyjne narosłe z nieuregulowanych rachunków z klientami po stronie zadłużonego.

W spisie kosztów, które nie zaliczają się do kosztów uzyskania przychodu zamieszczone zostały kary finansowe i grzywny orzeczone w postępowaniu karnym, karnym administracyjnym, skarbowym i w kwestiach wykroczenia oraz odsetki od tych kar i grzywien.

Na podstawie przepisów ustawy o PIT kosztów uzyskania przychodów nie stanowią także opłaty, kary i odszkodowania, a także odsetki od tych zobowiązań z tytułu:

– łamania przepisów w zakresie ochrony środowiska,

– nieprzestrzegania nakazów podmiotów kontroli i nadzoru dotyczących nieprzestrzegania przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (uchybienia te mogą przybrać postać niekupieniu odpowiedniego obuwia ochronnego dla osób zatrudnionych).

Za koszty uzyskania przychodu nie uważa się także kosztów postępowania egzekucyjnego powstałych w wyniku braku wywiązania się ze zobowiązań posiadających charakter zarówno cywilnoprawny jak i publicznoprawny. Dodatkowo kosztami firmowymi nie będą też: koszty egzekucji powstałe w wyniku wyegzekwowania od dłużnika niezapłaconych zobowiązań – koszty egzekucji komorniczej niezapłaconych umów z klientami, koszty egzekucji sądowej czy koszty wynagrodzenia firmy windykacyjnej.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Niezbędnik przedsiębiorcy, Polska, Prawo, Prawo podatkowe, Spółki, Startup, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , ,

Kiedy kara umowna może obniżyć podstawę opodatkowania?

Posted on 0

Według jednej interpretacji podatkowej przedsiębiorca, który nie dotrzyma warunków umowy i z tego tytułu będzie musiał zapłacić karę pieniężną, nie może wliczyć jej w koszty uzyskania przychodu. Istnieją jednak takie interpretacje ordynacji podatkowej, które umożliwiają obniżenie podatku poprzez zaliczanie niektórych kar umownych w koszty i jednocześnie zmniejszenie podstawy opodatkowania.

Na podstawie przepisów ustawy o VAT w koszty podatkowe nie można wliczyć kar umownych oraz odszkodowań z tytułu sprzedaży wadliwych towarów lub niepoprawnego wykonania usług i robót, a także opóźnienia w dostarczeniu towaru czy zwłoki w usunięciu wad lub wykonania robót lub usług.

To jednak nie oznacza, że kara, która nie została wymieniona w ustawie o PIT zawsze będzie stanowiła koszt podatkowy.

Kara może zostać włączona w koszty uzyskania przychodu, pod warunkiem, że spełnia definicję kosztu, a to oznacza, że osoba prowadząca działalność gospodarczą musi wykazać jej przyczynowo-skutkowy związek z osiągniętym przez firmę przychodem. Ponadto, kara, którą został obciążony przedsiębiorca nie może wynikać z nielogicznego i pozbawionego odpowiedniej staranności działania naruszającego warunki umowy z kontrahentem.

Co ważne, jeżeli przedsiębiorca w sposób świadomy nie dotrzyma warunków podpisanej z klientem umowy, kara pieniężna, jaką będzie musiał uiścić, nie będzie kosztem uzyskania przychodu. Zostało to potwierdzone w indywidualnej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6.02.2012 r., która mówi, że koszt podatkowy mogą stanowić wyłącznie kary nałożone na skutek okoliczności, na które racjonalnie wykonujący usługę przedsiębiorca nie miał wpływu.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Niezbędnik przedsiębiorcy, Polska, Prawo, Prawo podatkowe, Spółki, Startup, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , ,

Będą zmiany w przepisach o niedostatecznej kapitalizacji

Posted on 0

W Sejmie trwają prace nad zmianą przepisów, które mają ograniczyć możliwość zaliczenia odsetek w koszty podatkowe. Jeżeli wejdą w życie obejmować będą niemal każdą pożyczkę od firmy zależnej.

Zdaniem ekspertów regulacje dotyczące podatkowego rozliczania tzw. cienkiej kapitalizacji będą jeszcze bardziej zawiłe. Ich celem jest ograniczenie wliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek udzielonych jednemu podmiotowi przez firmy powiązane. Nie ma konieczności, aby spółka otrzymująca pożyczkę posiadała duży kapitał własny, ale działa ona właśnie dzięki pożyczkom od firm powiązanych, które mają co najmniej 25 proc. udziałów.

Zaliczenie odsetek pożyczki do kosztów podatkowych jest możliwe tylko do poziomu limitów zamieszczonych w ustawie o CIT. Obecnie przepisy te regulują, że jeżeli zadłużenie pożyczkobiorcy względem udziałowców, z których każdy posiada 25 proc. udziałów, przekracza trzykrotną wielkość kapitału zakładowego, wówczas nie jest możliwe, aby odsetki od tej części pożyczek, która przekracza ten limit, wliczyć w koszty podatkowe.

Projekt, nad którym pracuje sejm przewiduje, że podatnik będzie mógł dokonać wyboru czy w jego przypadku zastosowanie będą miały przepisy o niedostatecznej kapitalizacji czy nowe rozwiązanie.

Ta nowa alternatywa ma polegać na możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych odsetek od pożyczek, również tych udzielonych przez przedsiębiorstwa niepowiązane, o wartości, która nie przekracza wysokości odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej NBP zwiększonej o 1,25 pkt proc. i wartości podatkowej aktywów, z wykluczeniem wartości prawnych i niematerialnych.

Odsetki składające się na koszty podatkowe jednocześnie nie będą mogły przekraczać zysku operacyjnego na poziomie 50 proc. w danym roku podatkowym. Ograniczenie to nie będzie obowiązywać dla podmiotów factoringowych, leasingowych oraz banków.

Co istotne, zmiany mają obejmować także powiązania między firmami. W dzisiejszym systemie prawnym pod uwagę brane są jedynie powiązania bezpośrednie. Dlatego obowiązujące przepisy o niedostatecznej kapitalizacji nie znajdują zastosowania np. do pożyczki udzielonej przez spółkę córkę, ponieważ ta forma powiązania jest pośrednia.

W projekcie nowelizacji ma to być zmienione, a przepisy mają być stosowane względem pożyczek udzielanych przez podmioty powiązane z pożyczkobiorcą w sposób pośredni, tzn. spółki będą mogły należeć do jednej grupy kapitałowej.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Niezbędnik przedsiębiorcy, Polska, Prawo, Prawo podatkowe, Spółki, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Zmiana definicji samochodu osobowego nie decyduje o innym sposobie amortyzacji

Posted on 0

Od kwietnia tego roku w ustawie CIT i PIT znajduje się nowa definicja samochodu osobowego. W jaki sposób wpływa to na sytuację podatników, którzy dotychczas użytkowali samochody klasyfikowane, jako inne niż osobowe?

Zmienione regulacje ustawy o podatku od towarów i usług i niektórych innych ustaw dotyczą w głównej mierze zmian w odliczaniu VAT od kosztów związanych z autami osobowymi, ale jednocześnie zmieniona została także definicja samochodu osobowego w ustawach o podatku dochodowym.

Nowa definicja takiego samochodu traktuje pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, który konstrukcyjnie desygnowany jest do przewozu nie więcej niż 9 osób wraz z kierowcą. Ograniczona została natomiast kwalifikacja pojazdów nieuznawanych, jako samochody osobowe. Z tego katalogu wyłączone zostały pojazdy o dopuszczalnej ładowności wybiegającej poza ustalone limity 425, 493 i 500 kg i odpowiednio 1, 2, albo 3 miejsca dla pasażerów. W ten sposób część samochodów, które w myśl przepisów, dotychczas uznawane za pojazdy ciężarowe, od 1 kwietnia 2014 r. byłyby traktowane jako samochody osobowe, co nie zawsze byłoby korzystne dla podatników.

Zgodnie z odpowiednim artykułem ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodu z tytułu eksploatacji takiego pojazdu stanowią odpisy amortyzacyjne, ale wyłącznie od części wartości początkowej odpowiadającej równowartości 20 tys. euro. Takie ograniczenie obowiązuje także w odniesieniu do składek na ubezpieczenie takiego samochodu.

Jednak, zgodnie z regulacjami przejściowymi, nowe przepisy mają zastosowanie wyłącznie dla pojazdów nabywanych po 1 kwietnia 2014 r. Reasumując, posiadacze samochodów, które dotychczas były klasyfikowane jako ciężarowe, a po zmianie ustawy będą traktowane, jako osobowe, nie są zobowiązani do zmiany sposobu ich amortyzacji.

Joanna Walerowicz

limetka.pl

Posted in Biznes, Finanse, Niezbędnik przedsiębiorcy, Polska, Pomysł na biznes, Prawo, Prawo podatkowe, Wiadomości | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , ,